నా పేరు కవిత 219

మదన్ తన బాల్స్ ని ఒకసారి గోక్కొని, మడ్డని నలుపుకొంటూ నడుచుకొంటూ మంచం దగ్గరికి వచ్చి కవితా నీకు ఇప్పుడు అసలు సిసలైన మగాడి దెబ్బ రుచి చూపిస్తానే అంటూ మంచం ఎక్కాడు. ఆ మాటకి నా పువ్వు అదిరింది వాడు ఏమి చేయబోతున్నాడో తలచుకొని.దయచేసి నన్ను వదిలేయండి, నా వల్ల కాదు ఈ పని, నాకు మీ ఉద్యోగం వద్దు ఏమీ వద్దు. మీది చానా పెద్దది, అది నన్ను చంపేస్తుంది, ప్లీజ్ నా వల్ల కాదు అన్నాను. మదన్ నా వంక కొంచెం కోపంగా చూసి ఇక్కడిదాకా వచ్చాక నిన్ను ఎలా వదులుతా పాప, నోరు మూసుకొని పంగ చాపి నీ పెళ్లైన పూకుని తెరిచి నా ఈ మడ్డతో చక్కగా దెంగించుకో అని మంచం మీద పడుకొని ఉన్న నా దగ్గరకు వచ్ని నా తొడలు వెడల్పు చేసి నా గుద్దలు ఎత్తి నా పాంటీని లాగి అవతల పడేసాడు, దాంతో ఇంత వరకు నా భర్త తప్ప ఇంక ఎవరూ చూడని నా చిట్టి బుజ్జిది వాడి కంట పడింది., నాకు చచ్చే సిగ్గు వేసింది తను నా పూవు వంక చూస్తుంటే, మదన్ తన పెదాలు నాలికతో తడుపుకొని…“మ్..మ్..మ్… వావ్…భళే ఉందే నీ పూకు…. ఈ రోజు దీన్ని దెంగే అదృష్టం నా మడ్డకి వచ్చింది” అన్నాడు.

నేను బ్రతిమాలుతా చెప్పా మీది ఇంత పెద్దగా ఉంది, నేను దాన్ని భరించలేను…..ప్లీజ్ నా వల్లకాదు అంటూ మదన్ వంక భయంగా చుసా, అతను నాకళ్లలోకి చూసి నాకు కన్ను కొట్టి కవితా ఏమీ భయపడకు నీ బిళ్ల ఎంత పెద్ద కొండచిలవని అయినా కూడా మింగేస్తుంది అంటూ తను నా మీద పడుకొని పొజిషన్ తీసుకొన్నాడు.

తన భారీ మడ్డని పట్టుకొని తెచ్చి నా పూవుకి ఆనించాడు, ఇంత వరకూ మా ఆయనకి మాత్రమే సొంతం అయిన నా బిళ్ళలోకి ఒక పరాయి మగాడి మగతనం దూరటానికి సిధ్దమైంది…నా మానం మరికొద్ది సెకన్లలో పోతోందే అన్న బాధతో నా కళ్లనుండి రెండు కన్నీటి బొట్టులు రాలాయి. ఆ బాధలోనే నేను టెన్షన్ గా ఎదురుచూస్తున్నాఅది లోపలకు ఎలా వెళుతుందా అని, వాడి మడ్డ ముందర పుట్టగొడుగులా ఉన్న రెడ్ బాల్ వెచ్చగా కసిగా బుసలుకొడుతోంది ఎప్పుడెప్పుడు నా పూవులోకి దూరదామా అని.

మదన్ లోపలకు దింపుతుంటే నా పూవు రెమ్మలు మెల్లగా తెరుచుకోసాగాయి లోపలికి వస్తున్న దురాక్రమణదారుడికి దారి ఇస్తూ, నాకు గాలి పీల్చుకోవటం కూడా కష్టంగా ఉంది, మదన్ కొంచెం కొంచెం నెడుతూంటే నేను ఆ భాద భరించలేక గట్టిగా నా గోళ్ళతో పరుపుని నొక్కేస్తూ కళ్లు మూసుకొని అరుస్తున్నా….. అమ్మా….నా వల్లకాదు….దీన్ని భరించటం….అమ్మా…అంటూ పళ్లు బిగబట్టి పంటి బిగువునా ఆబాధని భరిస్తూ పరుపుని గిచ్చేస్తూ అరుస్తున్నా….. భగవంతుడా…నన్ను ఆడదాని కింద ఎందుకు పుట్టించావయ్యా….ఇంత పెద్దది తెచ్చి నా చిన్నిదాంట్లో కి తోస్తే అది ఎలా పోతోంది…..నా వల్ల కావటం లేదు….ఉమ్..మ్..మ్……అంటూ అరుస్తున్నా… మదన్ ఏదో చెపుతున్నాడు కానీ వినే స్థితిలోలేను నేను…

ఓర్చుకో కవితా…ఓర్చుకో…ఆల్రెడీ…టిప్ దిగిపోయింది….ఇంక మిగతాది కూడా ఈజీగా వెళ్లిపోతుంది…ఓర్చుకో… అన్నాడు…ఆ మాటలకి నేను కళ్లు తెరిచా… వెంటనే కన్నీళ్లు వరదలా నా బుగ్గలమీదకి కారాయి….మదన్ మొహం మాత్రం సంతోషంతో వెలిగిపోతోంది.

3 Comments

Add a Comment
  1. Nice story kavita garu

  2. Nice story Kavitha
    Evaraina Bangalore unsatisfied ladies can contact me

  3. Naaku kaavaali nee gudha.
    Abba anipistha

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *