తనివి తీరిందా? – Part 2 107

బాక్స్ నాకందిస్తూ అన్నీ గుర్తుచేసింది, చక్కగా పొందిగ్గా ఉంటుంది అత్త. చాలావరకు అన్నీ మా నాన్న పొలికలే, అందుకే మంచి పొడగరి. నన్ను అత్తని అక్కా చెళ్ళెళ్లంటారు, ఇద్దరికీ అంత దగ్గర పొలికలుంటాయి. బాక్స్ తీసుకుని పరుగున బస్ స్టాప్ వైపు పరుగుతీసా, వెనక నుంచి జాగర్త అని అరుస్తోంది కస్తూరత్త.

బస్ చాలా రష్ గా ఉంది, చాలా సార్లు సీటు దొరకదు. నుంచునే వెళ్ళాలి. 5 కిలోమీటర్లే అయినా బస్సు వెళ్ళడానికి మాత్రం అరగంట పడుతుంది. నెమ్మదిగా బస్ లోపలికి వెళ్ళా, ముందున్న నాలుగైదు వరసలు ఆడవాళ్ళకి రిజర్వ్ సీట్లు, కానీ బస్ చాలారష్ గా ఉంటుంది. మా వూరు వెచ్చేటప్పటికే బస్ నిండిపోతుంది, ఆరోజూ అదే అయ్యింది. ఎలాగో అలా బస్ లోపలికి ఎక్కా, అంతా ఇరుకుగా ఉంది. పైన కడ్డీ పట్టుకుని కొంచెం కొంచెం గా బస్ వెనక్కి జరిగా నా తరవాత ఎక్కుతున్నవాళ్ళకి చోటు ఇవ్వడానికి. బాగా లోపలికి జరిగి ఒక సీట్ కి ఆనుకుని నుంచున్నా. ఎడం చేత్తో బుక్స్ ఉన్నబాగ్, పర్స్ పట్టుకుని కుడి చేతిని పైకెత్తి బస్ రాడ్డుని పట్టుకున్నా. బస్సు నెమ్మదిగాకదిలింది, ఇంతలో

“మే ఐ హెల్ప్ యూ… బుక్స్ నన్నుపట్టుకోమంటారా?”

నేను ఆనుకుని నుంచున్న సీట్ లో కూర్చున్న ఒక అతను నవ్వుతూ అడిగాడు. అతన్ని అప్పటిదాకా నేను గమనించలా. థాంక్స్ చెప్పి నా బుక్స్ ఉన్న బాగ్ అతనికి ఇచ్చేశా.

“మీ పేరు” అడిగాడతను.

“కావ్య”

“మీ పేరు?” అడగకూడదనుకొంటూనే అడిగా.

“సుబ్బు అండీ, మీ పక్కూరే. మీది సైన్స్ గ్రూప్ కదా, నాదేమో ఆర్ట్స్ గ్రూప్, మనిద్దరం ఒకే కాలేజ్ అండీ. నేను వైజాగ్ నుంచి మొన్నీమధ్యే ఇక్కడ జాయిన్ అయ్యాను, మా ఫాదర్ ఉద్యోగం వల్ల నేను లేట్ గా జాయిన్ అవ్వల్సి వచ్చిందిలెండి.”

అడక్కుండానే అన్నీ గడ గడా చెప్పేసాడు, చూడ్డానికి అమాయకుడిలా ఉన్నా అతని చూపులు మాత్రం చురకత్తుల్లా ఉన్నాయి. అతను తల నా పిరుదుల పక్కగా ఉంది. నాకు బస్ కదిలినప్పుడల్లా అవి అతనికి తగులుతానేమో అని భయం, ఇంకా గట్టిగా పైన రాడ్డు ని పట్టుకున్నా. ఒక ఐదు నిమిషాల తరువాత అతని భుజం నా పిర్ర పక్కన తగులుతోంది. అబ్బా …మొగాళ్ళందరూ ఒకే టైప్ అనుకున్నా. అతని మొహం లోకి చూడ్డానికి కూడా నాకు ఇష్టం లేదు అందుకే నేను అసలు పట్టించుకోనట్టు అలానే నుంచున్నా, కానీ ఇప్పుడు అతని భుజం నన్ను పూర్తిగా తడుముతోంది. ఇక చిరాకొచ్చింది, చటుక్కున కిందకి చూసా. పాపం అతను నిద్రపోతున్నాడు. అతని తల నా శరీరాన్నితాకుతోందని కూడా అతనికి అప్పుడు తెలీదు. అతను పట్టుకున్న నా బుక్స్ బేగ్ దాదాపు కిందకి జారిపోతోంది. కొంచెం కిందకి వంగి అతని చెవి దగ్గర చిటిక వేసా,లేవమన్నట్టు. ఉలిక్కిపడి లేచి నా వేపు పిచ్చి చూపులు చూస్తున్నాడు. ఇక నేను నవ్వు ఆపుకోలేక పోయాను,

5 Comments

Add a Comment
  1. హాయ్ కావ్య కథ చాలాబాగుంది నీ మొబైల్ నేబర్ ఇస్తావా వదిన

  2. Me number istara vadina

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *